Cuba Libre! - jesień 2011. Che wiecznie żywy plus skansen socjalizmu. Ale jaki!

Listopad 2011, w Polsce zaczynają się mrozy, a na Kubie zima. Tutaj oznacza to 26-29 stopni w nocy i grubo ponad 32-35 w dzień. Na szczęście nie pada...

Nie wiedziałem jak zacząć album ze zdjęciami z Kuby. Dlaczego? Bo ten kraj ma nie jedno, nie dwa, ale kilka bardzo różnych oblicz. To taras na szczycie prestiżowego hotelu w Hawanie. Tu przez kilkanaście lat wynajmował stale ten sam pokój mistrz Ernest Hemingway. W kokosie Pina Colada. Obrzydliwie słodka!

Ale kolejno... Na Kubę z Europy leci się minimum 11-12 godzin. My wybraliśmy holenderski KLM. Dla fanów lotnictwa ciekawostka - na tej trasie pracują ostatnie MD-11. I są w całkiem dobrym stanie. KLM lata przez Dominikanę z postojem na Punta Cana. Czyli w sumie wychodzi 14 godzin. Brrr...

Pierwszy dłuższy przystanek - Hawana. Wita nas starymi samochodami, łatanymi i ciągle na chodzie.

Aż trudno uwierzyć w jak dobrym stanie kubańczycy utrzymują swoje leciwe pojazdy. Bardzo często w domu aż piszczy z biedy ale samochód błyszczy od nowego lakieru. Do tego moskwicze i łady na.. alufelgach i ze spojlerami. Naszych dużych fiatów, polonezów, warszaw i syrenek nie widać choć jest jeden wyjątek. O nim za chwilę.

Boczne ulicy Hawany już nie tak reprezentacyjne. Ciasne, brudne im dalej od turystycznego centrum. Tu środkiem transportu jest rower i riksze.

Kubańczycy wydają się nie przejmować kłopotami. Tanieć, śpiew oraz korzystanie z życia (by nie wspominać o słynnym rumie i cygarach). O polityce praktycznie nie mówią. W ręku odpowiednik naszej Trybuny Ludu.

Centrum Hawany cały czas tętni zabawą. Tak jest w dzień na ulicach. Wieczorami praktycznie w każdym większym klubie gra żywy zespół. Poziom różny, od dramatycznie kiepskiej resztki po Buena Vista Social Club po brawurowe rewie zapierające dech w piersiach.

Kuba robi dziś wszystko by przyciągnąć turystów bo dewizy ratują umierającą socjalityczną gospodarkę. Turystyka to obecnie główne źródło dochodu tego kraju. W obiegu są dwa rodzaje peso - normalne dla swoich i tzw. convertibles (wymienialne) dla obcych. Kurs (krajowe) 25:1 (wymienialne). Za dolary jest dodatkowy karny podatek 10proc. Ameryki tu NIE LUBIĄ.

Tak można jechać kabrioletem po starej Hawanie.

Niewielka część miasta jest odrestaurowana i wręcz chłonie turystów. W inne rejony sugerują by się nie zapuszczać. Ale zaraz je też sprawdzimy.

Stara Kubanka czyta z dłoni i rozkłada karty tarota. I jeszcze cygaro... Tylko jak zrozumieć co mówi o naszej przyszłości?

W bocznych uliczczkach można odnaleźć prawdziwe smaki. Za moimi plecami oryginalny Rolls-Royce. Uwaga na banknoty - czasami mają zaskakujące nominały - np. trzy pesos (po prawej - to te wymienialne dla turystów, coś jak kiedyś nasze Bony PeKaO).

Opuszczamy turystyczne centrum i idziemy dalej.

Od czasu wizyty naszego Papieża JP2 na Kubie (wszyscy to tu pamiętają), Fidel zgodził się na Święta Bożego Narodzenia. Czyli od niedawna mają też choinki. W tle jeden z licznych małych fiatów zwanych na Kubie po prostu: Polka.

Przeciętna ulica w przeciętnym mieście jest właśnie taka - szara i brudna. Mam setki takich zdjęć. Co ciekawe, prawie zawsze przed domami kręcą się (lub stoją pozornie bez celu) ludzie. Potrafią tak stać godzinami.

To co po rewolucji zbudował na Kubie socjalizm wygląda właśnie tak. Bloki mają zwykle do 2-3 pięter. Ulice szerokie ale... puste bo samochodów jak na lekarstwo. Ludzie chodzą pieszo lub czekają na podwiezienie przez państwową ciężarówkę. Wszystkie kawężniki pomalowane jak u nas kiedyś w wojsku :)

Typowy blok na typowym osiedlu. Sporo okien i balkonów zakratowanych. Taka tu moda i niestety konieczność.

Kubański sklep nie dla turystów lecz za miejscowe peso. Prawie wszystko na kartki. Plan dostaw wypisywany jest kredą na tablicy. Średnia pensja to ok 400-500 peso narodowych czyli 16-20 pesos convertibles. Mniej niż 80 złotych. Bez kombinowania nie da się żyć. Najbardziej poszukiwane towary: mydło, szmpon, papier toaletowy, rajstopy. Rarytas to stary używany aparat komórkowy. Żałowałem, że nie zabrałem z Polski :(

Czas znaleźć samochód i ruszyć dalej w kraj. Może być taki?

No to jedziemy! Hamulce trochę nie chodzą, żaden ze wskaźników na desce nie dziła, ale reszta jest OK. Tak przy okazji - na nielicznych stacjach paliw króluje benzyna 83 i 85 oktanowa. Najlepsza jaką da się trafić to 90. Cena za litr minimalnie wyższa niż w Polsce.

Teraz wakacyjnie Kuba dla turystów. Moja Sylwia na plaży z muszelkami, których nie wolno wywozić. Plaże piękne, białe. Morze niebieskie jak w bajce. Tłumów raczej nie ma.

Zwierzaki obok zapierają dech w piersiach. Ten gość przez kilkadziesiąt minut łowił przy mnie ryby. Efekt - prawie dwie setki fotek z łowów, wypatrywania obiadu, pikowania do wody, walki z rybą.

Delfinarium... jedno z kilku na Kubie. Tu mam mocno mieszane uczucia bo delfiny piękne ale warunki dramatyczne. Kubańczycy generalnie nie przejmują się zwierzętami. Pies, kot, koń, krowa, kura muszą się same wykarmić.

Za pieniądze... wszystko! Nawet małe wypchane krokodyle (ten jest żywy) z rzekomym zaświadczeniem (nic nie wartym), że legalnie kupione i można wieźć do Europy. Niestety nie jest dobrze. A turyści (mimo zakazów) kupują i przemycają.

Kubańska autostrada. Trochę jak nasza dawna gierkówka czyli katowicka, tylko bardziej pusta. Mają też płatne drogi do centrów dla dewizowych turystów.

Prowincja jest taka. Senna, kolorowa, pusta i zakratowana.

Po prawej lokalny środek transportu czyli poczciwy osiołek.

Uczennice średniej szkoły w obowiązkowych mundurkach (brawo!!!) mają długą przerwę. Szkoła i służba zdrowia są tu darmowe. Kto chce się uczyć nie ma z tym problemu.

Traktory na wsi to rarytas. Raczej do pracy stawia się taki ktoś. Kooperatywy to coś jak nasz dawny PGR. Indywidualny rolnik może mieć do trzech hektarów.

Kubańczycy chwalą się opieką nad dziećmi. Darmowe mleko i posiłki w szkołach. Najniższa w tym rejonie świata umieralność niemowląt - to podkreślają na każdym kroku. Ale też sporo samotnych matek. Łatwo o ślub, łatwo o rozwód, aborcja jest legalna.

Ktoś może zapytać - a gdzie Rewolucja? Właśnie tu! Oto słynna Zatoka Świń, a dokładnie Muzeum nad zatoką. Obok jest jeszcze czołg (T-34) i działo samobieżne (Su-85). Wszystko made in CCCP, choć oficjalnie Związek Radziecki nie miał z tym nic wspólnego.

Jak Kuba długa i szeroka pełno jest śladów Rewolucji. O dziwo mało Fidela Castro za to Che na każdym kroku. Dosłownie.

Jeden z najsłynniejszych pomników najsłynniejszego rewolucjonisty świata. Santa Clara, tam wielki plac, a dalej coś takiego. Kilka kilometrów dalej pomnik kuriozum - czyli wysadzony w czasie Rewolucji pociąg pancerny. Obowiązkowo pokazują to każdemu turyście.

Che jest wszędzie. I chyba Oni na serio wierzą w to co robił. Ale trudno o tym szczerze rozmawiać.

Chyba pojadę Jego tropami do Boliwii :)

Ale proszę zapamiętać Kubę właśnie Tak...