Wyprawa do Doliny Słoików - Laos - styczeń 2013

Znakomity początek roku! Po drodze bajkowa Tajlandia pełna uśmiechu, a później zapomniany przez świat, fascynujący Laos. Warto, nawet za cenę kilkudniowej podróży na łodzi po Mekongu. Polecam.

Inny świat, inna kultura. Pracowici jak mrówki, uśmiechnięci, pełni pogody ducha mimo biedy, której w tym rejonie świata nie brakuje. Styczeń 2013 i wyprawa do Laosu z Tajlandią po drodze. Startujemy!

Na początek jak w piosence - One Night in Bangkok. Tak wyglądał poranek za oknem. Hotel w chińskiej dzielnicy (Grand China Hotel ***), piętro 16. Rewelacyjne śniadania!!!

Na każdym kroku świątynia. Kapiąca od złota i... z kotem przed lub w środku! To ci niespodzianka :)

Ważne by pamietać o zdjęciu butów. W środku nie wolno siadać stopami w kierunku Buddy.

Budda w każdej możliwej postaci. Na leżąco, na stojąco, myślący, proszący o deszcz itp.

To już pociąg. Kto jechał w tej części Azji przez kilkanaście godzin nie będzie narzekał na nasze PKP. To sypialny 2 klasa na trasie Bangkok - Chiang Mai. Za tym zasłonkami są łóżka jak w naszej kuszetce. Ja zaległem pod numerem 1 - tak mi się trafiło! Klimatyzacja pod sufitem była wyłączona bo pan konduktor uznał, że 27 stopni w nocy to już zima.

Poranek... Słonie za oknem!!! Jedziemy?

Przed podróżą trzeba kupić bilet. W przypadku słonia składa się z lokalnych przysmaków. Banana i bambusa.

I już w trasie. Sylwia i Romek. Nie mylić ze Stasiem i Nel ;)

To jeszcze jedna świątynia. Współczesna. Coś jak nasz Licheń.

Znów idziemy na wieczorny targ. Tu wszystko. Dosłownie. Rybki podgryzające nogi robią furorę.

Ale największym zainteresowaniem cieszą się podróbki zegarków z całego świata. Cena stała około 50 USD za sztukę. Jak się kupi kilka może być taniej. Warto targować.

Mamy wizy! Nie było lekko ale jest. Dodatkowa opłata za ekpress.

Tak wygląda przejście graniczne Tajlandia-Laos. Serio. Płynie się łodzią bo nie ma mostu (jest w budowie). Najbliższy czynny - i do dziś jedyny, za australijskie pieniądze - jest kilkaset kilometrów dalej. To słynny Most Przyjaźni Tajsko-Laotańskiej. Żona mówi, że ruszamy dalej.

Nasza łódź na kilka dni drogi po Mekongu. Innej możliwości nie ma. Bajkowe krajobrazy, pyszne jedzenie gotowane przez żonę sternika na łodzi. Rano i wieczorem zimno, ale jak wzejdzie słońce to plus 28-30.

Nie ma dróg, nie ma nabrzeży. Łodzie, wszystkie takie same, przybijają po prostu do większej łachy piachu i trzeba się wspinać.

W wioskach bardzo skromnie i biednie. Prąd jest ale często wyłączają. Za namową naszego lokalnego przewodnika (to Arun - stoi w środku, z szalikiem), kupujemy zeszty i kolorowe ołówki dla dzieci.

Widząc takie obrazki człowiek uświadamia sobie jak wiele ma. Zabawek się nie widzi. Dobrze jak dziecko ma własne buty-klapki. Na szczęście nie ma problemu głodu jak w Afryce. Dorosli pracowici cały czas coś starają się zrobić.

To nie żart. Stacja paliw na wiosce w górach w Laosie.

I lokalna bimbrownia. Wódka z ryżu czyli Lao-Lao. Za pierwszym razem robi wrażenie słabej ale później...

Zachód słońca nad Mekongiem. Podobno są turyści, którzy przyjeżdżają tu tylko po to by coś takiego zobaczyć.

Kolejny poranek znów zaczynamy od wizyty w świątyni. Powoli zaczyna mi się mieszać, która jest która. Bardzo ich tu dużo. Podobne do siebie jak krople wody.

Sylwia na nietypowych zakupach na lokalnym targu. Ptaszki w klatkach! Łapą je tu i sprzedają prawo do otwarcia klatki za 20000 kipów. Kto kupi i wypuści ma policzony dobry uczynek. Przedziwna logika.

Znów podróbki. Tym razem telefony komórkowe, średnio po 50-75 USD sztuka. Dowolny model. Nawet takie, o których Nokia i Samsung nie wiedzą, że je produkuja. Prawie każdy telefon jest na dwie karty SIM. Made in China. Możecie teraz poszukać takich samych na Allegro. Opisane są jako oryginalne.

Wódka na wężach. W UE nielegalne. Jest zakaz przywozu. Tu sprzejają bez skrępowania choć węże pod ochroną.

Cel naszej wyprawy - Dolina Słoików w Laosie. Jeden z najsłynniejszych megalitycznych pomników świata. Gdy tu dotarliśmy cała okolica tonęła w tajemniczej mgle.

Kamienne słoje mają kilka tysięcy lat. Jedni mówią, że to dawne grobowce, inni że po prostu pojemniki na ryż. Są tu tego tysiące rozrzucone na dość dużej powierzchni.

Okolice były bardzo silnie bombardowane przez Amerykanów w latach siedemdziesiatych. Do dziś pełno niewybuchów. Można chodzić tylko po rozminowanych ścieżkach.

Lao Airlines. Czysto, kulturalnie i co do minuty. Polecam, choć do niedawna byli na czarnej liście UE linii lotniczych, które nie spełniają norm bezpieczeństwa.

Na pożegnanie Laosu słynny Budda Park i...

...i laotańska młoda para, która przyszła w strojach weselnych do świątyni na sesję foto. Podłączyłem się :)

Trzy dni oczekiwania na samolot do Polski spędziliśmy w słynnej (proszę nie powtarzać przy dzieciach z jakiego powodu) Pattaii. To Walking Street. Za dnia niepozorna ale w nocy! Łoj!

Kupujemy bilety na słynny Alcazar. Żadna z tancerek nie urodziła sie jako kobieta. W jednej z tutejszych klinik była też... nasza posłanka Grodzka z Ruchu Palikota. Wracając do spektaklu - przed występem panie (panowie?) stoją na ulicy i zapraszają do środka.

Show jest bardzo efektowny i zdecydowanie wart dość drogich biletów. Dzięki koledzie mieliśmy dobre miejsca blisko sceny. Rewia super, taktowna i delikatna, mimo obaw części widzów.

Po spektaklu była możliwość porozmawiania z tencerkami. Ta Pani miała na imię Ben i dość męski głos... To znana modelka, której zdjęcia można znaleźć w kolorowych pismach.

W tej sytuacji trzeba się napić! Tradycja z Cuba Libre zachowana. Drink z kokosa w rybnej knajpie, na drewnianym pomoście, nad zatoką Pattaya. Pa pa pa Tajlandia!